«Տատիկս Յոյսն Ինձ Հետ էր Կապում, որ Աշխարհին Իմաց Տամ…». Բացուեցաւ Իննա Մխիթարեանի «100-ն Անց» Խորագիրով Ցուցահանդէսը

inna

Այսօր բացուեցաւ «100-ն անց» խորագիրով վաւերագրական լուսանկարներու ցուցահանդէսը։

«Երբ փոքր էի, տատիկս ուզում էր, որ դիւանագէտ դառնամ: Նա կրթութիւն չէր ստացել. չգիտեմ` ինչ էր պատկերացնում դիւանագէտ ասելով: Անօգնականութիւնից էր, հաւանաբար, յոյսն ինձ հետ կապում, որ աշխարհին իմաց տամ, թէ ինչ տեսաւ ինքը` Բուլանուխից (Մուշ) գաղթելիս: 1915 թուականի Հայոց Ցեղասպանութեան ժամանակ նա կորցրել էր ծնողներին ու ազգականներին, փոքր եղբօրը փրկել էր հրացանի գնդակից, որն անցել էր իր ուսի միջով: Նանէն այդ ժամանակ 15 տարեկան էր` գիտակից տարիքում. տեսածի սարսափը նրա աչքերում մնաց մինչեւ կեանքի վերջին պահը: Նա յաճախ էր քնած ժամանակ լաց լինում. դա սովորական լաց չէր…»… այսպէս կը ներկայացնէ լուսանկարիչ Իննա Մխիթարեանը այսօրուան ցուցահանդէսը, որ կը կրէր «100-ն անց» խորագիրը։

Երեւանի պատմութեան թանգարանին մէջ ներկայացուած 30 լուսանկարներուն միջոցով՝ հեղինակը փորձած է ներկայացնել վերապրածներ, շարունակուող մշակոյթ եւ այն ամէնը ինչ որ կը պահպանուի Հայոց Ցեղասպանութենէն 100 տարի անց։

Ցուցահանդէսին ներկայ էին նաեւ ՀՀ Սփիւռքի նախարար Հրանոյշ Յակոբեանը, Երեւանի փոխքաղաքապետ Դաւիթ Օհանեանը, արուեստագէտներ ու արուեստասէրներ:

«Չեմ կարծում, որ այսուհետ հայութիւնը առաւել համախմբուած չպէտք է նշի մեզ համար կարեւորագոյն տարելիցը: Այդ պատճառով նախարարութիւնը մասնակցեց այս ցուցահանդէսի ստեղծմանը ու քաղաքապետարանը բացեց իր դռները, որպէսզի ներկայացնենք մի շարք ճակատագրեր, մեր վերածնունդը, ապրելու, պայքարելու տենչն ու պահանջը: Նկարներում կարող էք զմայլուել Մանսուրեան զոյգով` Տիգրան եւ Արաքս: Նրանց կերպարով տեսնում ենք, թէ ինչպէս հայրենադարձուածները հայրենիքում արմատ գցեցին ու հայկական մշակոյթը զարգացրին: Նոյնը կարող եմ ասել Վարդուհի Վարդերեսեանի մասին, նա վերադարձաւ ու դարձաւ հայ բեմի թագուհին»,- ըսաւ Սփիւռքի նախարար Հրանոյշ Յակոբեանը՝ ընդգրծելով, որ 2016թ-ը իր տարերքին մէջ է եւ ողջ հայութիւնը Ապրիլ 24-ին պիտի նշէ Ցեղասպանութեան 101-րդ տարելիցը:

ՀՀ սփիւռքի նախարարութեան անունով նախարարը լուսանկարներու հեղինակին յանձնեց «շնորհակալագիր»:

«Եթէ մենք յիշողութիւնն ենք կորցնում, դա ամենամեծ կորուստն է, այ էսքան կորուստներից յետոյ: Մեր յիշողութիւնն է, որ պէտք է սատար կանգնի այն կորցրածի հետ ապրելու ու նաեւ դրանք ժամանակի հետ ապրեցնելու համար: Ամէն մի նշխարքի պահպանումը շատ կարեւոր է` լինի նկար, երաժշտութիւն, թէ մէկ բառ»,- իր խօսքին մէջ նշեց երաժշտահան Տիգրան Մանսուրեանը, որ անհրաժեշտ համարեց անցեալի բեկորներուն հաւաքագրումն ու մեր յիշողութիւններուն մէջ զանոնք կենդանի պահելը:

Իրենց խօսքը փոխանցեցին նաեւ արուեստաբան Մարինա Ստեփանեանը, ազգագրագէտ Լուսիկ Ագուլեցին եւ նկարիչ-ձեւաւորող Արման Դաւթեանը (Նուռ)։

Յիշեցնենք, որ ցուցահանդէսը մտայղացումն էր ՀՀ սփիւռքի նախարարութեան «Հայերն այսօր» պարբերականին` համագործակցութեամբ «Եռագոյն» արեւմտահայերէն կայքին եւ Գանատայի «Հորիզոն» շաբաթաթերթին:

Նշենք, որ ցուցահանդէսը պիտի շարունակուի մինչեւ Փետրուար 4:

 100-n-ants dikran dzadzgots lousig marina nakharar nour իննա

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS