Ի՞նչ Կ’ակնկալուի Ներկայ Ժամանակներու Ուսուցիչէն

150318-1-702x336

«Գանձասար»-ի խմբագրական

Ուսուցչաց տօն է. բոլորս ինքնաբերաբար երախտագիտական խօսքերով պիտի յիշենք մեր ուսուցիչները, մեծարենք այն ուսուցիչները յատկապէս, որոնք ոչ թէ միայն գիտելիք եւ ուսում ջամբեցին, այլ ինքնակերտումի մղեցին աշակերտը, ընդլայնեցին անոր սահմանափակ մտահորիզոնը ու քաջալերեցին, որպէսզի ան ինքնին յայտնաբերէ գիտութեան ծով աշխարհը, խորանայ այդ աշխարհին մէջ՝ անոր բարիքներէն օգտուիլ կարենալու համար:

Յարգանքով կը յիշենք այն ուսուցիչները, որոնք սերունդ հասցուցին, Սփիւռքի մէջ ուծացումէ փրկեցին հայ աշակերտը, եռանդ ու կորով սրսկեցին անոր ներաշխարհին մէջ: Այն ուսուցիչները, որոնք պատերազմական պայմաններու մէջ վախի ու յուսահատութեան մաշեցնող ախտերէն ձերբազատեցին աշակերտը՝ փոխարէնը գիտութեան լոյսին փարելու, պատերազմի ճնշող կապանքներէն ձերբազատուելու համար անոր փոքրիկ ձեռքը բռնած դուրս բերին զինք մութ աշխարհէն, որպէսզի ինքնավստահութեամբ ընթանայ գիտութեան լուսաւոր աշխարհին մէջ:

Ներկայ ժամանակներու ուսուցիչէն ի՞նչ կ’ակնկալուի, սակայն: Դասաւանդումի, դաստիարակութեան դասական միջոցները բաւարա՞ր են սրընթաց զարգացում ապրող ու արժէքային համակարգեր շրջող ներկայ աշխարհին մէջ նորաբողբոջ ծիլեր հասցնելու համար:

Դասաւանդումի մեր միջոցները, գիտելիքներ տալու կողքին, առաւելաբար ուղղուելու են մեր սերունդներուն մտային զարգացումը, ազատ արտայայտուելու, ազատ մտածելու կարողութիւնը զարգացնելու: Որպէսզի նոր սերունդը դուրս գայ այլասերիչ պայմաններուն ենթարկուող, համակերպող երիտասարդութիւն ըլլալէ ու դառնայ իր ապագան տեսնող, անոր կերտման համար պայքարող, ազգային իր դիմագիծը պահելով ժամանակակից աշխարհին յարմարող ու այդ աշխարհին մէջ համարձակօրէն նաւարկող երիտասարդութիւն:

Տեղեկատուական բաց եւ ազդեցիկ համակարգի մեր ժամանակներուն, ուր երիտասարդութիւնը լաւապէս կը տիրապետէ հաղորդակցական արդի միջոցներուն ու անկաշկանդ կը շրջագայի համացանցի բաց համակարգին մէջ, մեծ դեր վերապահուած է ուսուցիչին՝ արդիական ոճով ու միջոցներով դասաւանդելու, դասարանի մթնոլորտը հետաքրքրական ու գրաւիչ դարձնելու եւ պատրաստելու արդի ժամանակներու պահանջներուն արձագանգող սերունդ, որ պիտի կարենայ նորը հիւսել աւանդականին, նորը օգտագործելով պահպանել մեր արժէքային համակարգը:

Մենք ունինք խոստմնալի՛ց սերունդ, նո՛ր սերունդ, որ ապրելով պատերազմական միջավայրի մէջ, աւելի մեծ ինքնավստահութիւն եւ կամքի ոյժ կուտակեց:

Ճիշդ է, պատերազմին հետեւանքով մեր դպրոցները զանազան վնասներ կրեցին, սակայն այդ բոլորին յաջորդելու եկան վերանորոգումի ծրագիրները: Իսկ վերականգնումի մեր ամենամեծ գրաւականը նոր սերունդի կրթութիւնն ու դաստիարակութիւնը, անոր մտային զարգացումը պիտի ըլլան, այդ պարագային միայն մեր համայնքը նոր որակով պիտի օժտուի ու թռիչք առնելով ամրագրէ ոչ միայն իր գոյերթը այլ յառաջընթացը, զարգացող երթը:
Ուստի մեծ դեր վերապահուած է ուսուցիչին՝ նոր կեանք տալու հայ դպրոցին, որովհետեւ առանց այդ նորին կարելի չէ ապագայատեսիլ սերունդ ունենալ:

Մեր վարժարանները կենդանի պահողը հայ ուսուցիչն է, գիտութեան լոյսը եւ հայեցի շունչը, ազգային արժէքներու ջահը աշակերտին փոխանցողը ուսուցիչն է: Ուստի նոյնքան կարեւոր է նեցուկ կանգնիլ ուսուցիչին, զինք օժտել արդի դասաւանդութեան չափանիշներուն հետ քայլ պահելու բոլոր կարելիութիւններով, ըմբռնել անոր դժուարութիւնները, ականջ տալ անոր մտահոգութիւններուն եւ տնտեսապէս ինքնաբաւ դարձնել զինք: Ուսուցիչը, վերջապէս, նոր սերունդ կերտելով մեր հաւաքական կեանքին որակ հասցնողն է:

Չզլանանք ուրեմն մեր ուշադրութեան կիզակէտին մէջ պահել ուսուցիչը եւ անոր մտահոգութիւններն ու հարցերը, որովհետեւ ան հաւաքական շահը գերադասողն է, հաւաքականութեան շարժիչ ոյժը պատրաստողը:

Բի՜ւր յարգանք մեր ուսուցիչներուն:

 

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS